607.
Wciąż rozmyślasz.
Uparcie i skrycie.
Patrzysz w okno i smutek masz w oku.
Przecież mnie kochasz nad życie.?
Sam mówiłeś przeszłego roku.
Śmiejesz się, lecz coś tkwi poza tym.
Patrzysz w niebo, na rzeźby obłoków.
Przecież ja jestem niebem i światem.?
Sam mówiłeś przeszłego roku. ♥♥♥
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz