Pewnych osób nie da się skreślić, wymazać ze swego życia.
Jednak mimo wszystko potrzebuję kogoś. Bo samotność mnie ogarnia, wplątuje w psychikę, przenika mózg. Ale mniejsza o to.
Powinnam zacząć dorosłe życie, ale nie chcę. Boję się tej przyszłości, gdy ciągle atakuję mnie przeszłość..
Czasem zbytnia świadomość świata sprawia, że zamykamy się w ciasnym pokoju i dopiero wtedy czujemy się wolni i bezpieczni.
Żyjesz, coś psujesz, żyjesz dalej.
To właśnie Ty masz problem, sądząc, że możesz stawiać mnie w takiej podbramkowej sytuacji.
Nie mój czas, nie moje miejsce, nie tak powinno być.
I tak po prostu z dnia na dzień przestali dla siebie istnieć.
Twoje uczucie do mnie prysło z dnia na dzień, moje nie skończyło się nawet po kilku miesiącach.
Ty, stań przed lustrem no i popatrz, powiedz, ile widzisz prawdy w swoich oczach.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz