piątek, 25 maja 2012

44.



Pewnych osób nie da się skreślić, wymazać ze swego życia.


Jednak mimo wszystko potrzebuję kogoś. Bo samotność mnie ogarnia, wplątuje w psychikę, przenika mózg. Ale mniejsza o to.


Powinnam zacząć dorosłe życie, ale nie chcę. Boję się tej przyszłości, gdy ciągle atakuję mnie przeszłość.. 


Czasem zbytnia świadomość świata sprawia, że zamykamy się w ciasnym pokoju i dopiero wtedy czujemy się wolni i bezpieczni. 


Żyjesz, coś psujesz, żyjesz dalej.


To właśnie Ty masz problem, sądząc, że możesz stawiać mnie w takiej podbramkowej sytuacji.


Nie mój czas, nie moje miejsce, nie tak powinno być. 


I tak po prostu z dnia na dzień przestali dla siebie istnieć. 


Twoje uczucie do mnie prysło z dnia na dzień, moje nie skończyło się nawet po kilku miesiącach. 


Ty, stań przed lustrem no i popatrz, powiedz, ile widzisz prawdy w swoich oczach.


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz