57.

Mój sens istnienia poszedł sobie.

Kochać kobietę za wygląd, to tak jak lubić czekoladę za opakowanie.

Z tamtych dni zapamiętałam tylko słońce, Twoje słowa i poczucie bezgranicznego szczęścia.

Bezbarwnie. Beznamiętnie. Bez Ciebie.

Nie wierzę w ufo, lepsze jutro, prognozy pogody i męskie obietnice. 

Uczucie pustki jest mi teraz najbliższe.

Gdy pytają mnie o Ciebie odpowiadam, że nie lubię mówić o swoich porażkach..

Jestem tylko człowiekiem, nikim specjalnym. 

Chciałabym przeżyć chociaż jedną chwilę jak w filmie..

Ucieczka od emocji nigdy się nie udaje. Trzeba się z nimi zmierzyć, poradzić sobie z nimi i z ludźmi, których dotyczą..