76.

Fajnie jest wiedzieć, że każdy ma Cię w dupie. Przynajmniej nie masz już nikogo do stracenia. 

I wyznał w końcu, że gdy po raz pierwszy spojrzał mi głęboko w oczy, wiedział, jak bardzo będziemy się kochać.

Gdybym rzeczywiście była na tyle mściwą za jaką mnie uważasz to właśnie podałabym Cię do sądu, zarzucając Ci; porwanie, zniewolenie, wykorzystanie i pozostawienie trwałych uszczerbków. Wszystko względem mojego serca.

Tamten czas to tylko jedno kolorowe wspomnienie w mojej szarej wyobraźni.

Biegnę przed siebie nieznaną mi drogą, nie wiem gdzie, po co i nie wiem dla kogo.

To uczucie wszechogarniającej pustki, kiedy otwierając oczy szukasz w sobie siły na nowy dzień. I szybko je zamykasz, oszukujesz siebie, chcesz przedłużyć ten sen, bo on tak pięknie koi ból. A pamiętam ten czas, kiedy nie mogłam się doczekać ranka, jak biegłam do Ciebie, jak nadawałeś sens. 

Nie umiemy bez siebie żyć i oboje mamy tą świadomość, po tak wielu próbach. 

Niby mam ułożone życie, niby jestem szczęśliwa, niby mam dla kogo żyć, niby.

I trochę Ciebie brak w tym kolorowym życiu.

Mój umysł wrzeszczy, choć us­ta po­zos­tają nieme..