Pamięć jest straszliwa. Człowiek może o czymś zapomnieć - ona nie. Po prostu odkłada rzeczy do odpowiednich przegródek. Przechowuje dla ciebie różne sprawy albo je przed tobą skrywa - i kiedy chce, to ci to przypomina. Wydaje ci się, że jesteś panem swojej pamięci, ale to odwrotnie - pamięć jest twoim panem.
Nienawidzę tego uczucia, gdy nagle czujesz się przygnębiony. Bez żadnego ostrzeżenia, bez oczywistego powodu. Po prostu to się dzieje. Czujesz się pusty i beznadziejny. Czujesz się zmęczony. Tak, jakbyś już nigdy miał nie ruszyć na przód. I kiedy ktoś pyta Cię "Co jest nie tak?", nie potrafisz odpowiedzieć, bo nic nie przychodzi Ci do głowy. Wtedy zaczynasz nad tym myśleć... I w tym momencie po prostu zdajesz sobie sprawę, jak dużo rzeczy jest nie tak.
Jeśli przez pomyłkę popełniłam błąd, zapomnij o nim. Ale zapomnij tylko o pomyłce. Przez pomyłkę nie zapomnij o mnie.
Głowa do góry, póki istniejemy.
Każdy ponad każdym. Wszyscy najmądrzejsi.
Chciałam tylko zwrócić uwagę na moje uczucia, które tworzą labirynt bardziej skomplikowany niż ten autorstwa Dedala.
Każdy człowiek ma swój mały sekret o którym nikt się nie dowie, swoje małe marzenie, którego nie zdradzi, swoją ukochaną i jedyną osobę, którą nigdy nie przestanie kochać.
Na błędach uczymy się tylko wtedy, kiedy zaczynają boleć.
Dużo łatwiej powiedzieć "Wszystko w porządku" niż tłumaczyć, że najchętniej rozwaliłoby się łeb o ścianę.
Wszystko przyjdzie z czasem, zdobędziemy to co powinno być nasze.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz